X
تبلیغات
نماشا
رایتل

بانوی ناتمام

پرنسس جنی

دارم فکر میکنم توی این دنیای مجازی سرک کشیدن توی زندگی آدمای دیگه چه آسونه . نظر گذاشتن برای کسایی که نمیدونی کین؟ کجان؟ از مشکلاتشون میگن اما حتی نمیدونی مشکلشون چه شکلیه؟ بعد وقتی پات میرسه به دنیای اونا میشی یه آدم فیلسوف محکم و با اراده که همه چی برات آسونه . مثل خود هنرپیشه ها میری تو یه قالب دیگه . بازی میکنی . حرفای گنده میزنی . سوادت رو به رخ میکشی..... 

همه اینا یه طرف وقتی جایی میری که خصوصی نوشته باشه آی لجت بالا میاد . آی حس آدمایی به سراغت میاد که با سر خورده به در بسته . باز اینم هیچی وسط یه قصه پر ماجرا طرف حال میکنه همه چی رو پاک کنه . این دفعه میخوری به دیوار بتونی اونم با مخ ...... 

 

 

میدونی دنیای مجازی دیوار نداره . در هم نداره ولی فکر کنم هنوز حریم داره . نمیدونم شاید هنوز عصبانیم . فکر میکنم فضولی ما آدمای فرهیخته فقط گنده تر و متمدن تر شده . یه عطش بی پایان گل گلی متمدن باسواد ........ 

همینی که اگه یه روز یکی از نگفته های زندگیش نگه پاپی میشیم و اصرار که بیا و بگو . اگه فضولی نیست چیه؟ چرا دلمون برای یه آدم مثلا شاعر تنگ نمیشه؟

نوشته شده در چهارشنبه 24 فروردین‌ماه سال 1390ساعت 02:32 ب.ظ توسط من نظرات (0)


Design By : Pichak

LinkDump
Archives
Links
Specific
Design
Others