X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

بانوی ناتمام

پرنسس جنی

فرزندم : کمتراز سی سال پیش دهه فجر اینجوری نبود . اون موقع ها من راهنمایی بودم . خودمون برنامه میریختیم . تئاتر داشتیم . سرود . روزنامه دیواری. کلی کاغذ رنگی . کلی شیرینی. ۱۰ روز تمام شادی بود .جیم فنگ شدن از کلاسا . مسابقات ورزشی. این قدر خوش میگذشت که برای اومدنش روز شماری میکردیم . روز آخر جایزه بارون بود . بهترین برنامه - بهترین سرود - بهترین روزنامه - بهترین تزیین کلاس .  

یادمه اون سال دوم راهنمایی بودیم . مدرسه سمانه اهواز. جنگ بود ولی شهر زنده بود . تا سال قبلش نمیشد حتی طرف اهواز بری . مدارس پادگان های سیار شده بودن . مدرسه ما هم قبل این آرامش نصفه نیمه  پادگان بود . هنوز آثار زندگی سربازا توی مدرسه دیده میشد . در و دیوار کلاسا پر بود از جای ترکش . سوراخ سوراخ و زشت . اون سال دهه فجر میخواستیم یادمون بره که جنگه . من رفتم کلی کاغذ رنگی خریدم . از چند روز قبل شروع کردم به برش زدن کاغذا . گلای رنگی ریز و درشت . برگای سبز خوشرنگ . یادمه یه روز جمعه قرار داشتیم برای تزیین کلاس . هر کی هر چی داشت آورد . منم با یه دسته گل دست ساز رفتم کلاسمون . هر چی سوراخ بود پوشوندیم . با حوصله . وقتی کار تموم شد یه کلاس گل گلی داشتیم بدون جای ترکش. چه قدر اون سال بردن جایزه بهترین تزیین کلاس کیف داشت . 

فرزندم جنگ بود اما دل ما شادی میخواست . رنگ میخواست . حالا بعد سی سال نه من انگیزه دارم نه تو نه خودشون . تو این روزا رنگ شادی میبینی؟ حتی تو تلویزیون هم خبری نیست . 

اون سالها تلویزیون بهترین برنامه هاش رو میذاشت تو همین ایام . یادمه چه تک خال هایی میدیدیم و کیف میکردیم . شوهای زنده . مجری های زنده . حتی حتی مردم زنده .  خودمونیم ولی چه قدر زود گذشته ها گذشت .

 

 

 

http://persianweblog.ir/topblogs/zanan.aspx    این آدرس انتخاب صد وبلاگ نویس زنه . فکر کنم دیگه همه میدونن چه جوریه؟ خوشحال میشم اگه رای بیارم .

نوشته شده در سه‌شنبه 19 بهمن‌ماه سال 1389ساعت 09:38 ق.ظ توسط من نظرات (2)


Design By : Pichak

LinkDump
Archives
Links
Specific
Design
Others