خدمت تمام دوسنان و آشنایان به خصوص طرفداران محترم و عزیز!!!!!!!!

یک ماهی میشه که ابن جا نیومدم. اسباب کشی تموم شد و ما یه سمنان رفتیم. البته خونه نازه سازه . هنوز تلفن نداره . نمیدونم کی وصل میشه . این ماه آخر رو به سختی تحمل کردم به قدزی دلهره و استرس داشتم که کلیه هام دچار مشکل شد از اون طرف امتحانای هستی و هزار و صد مشکل ................

یه هر حال به محض وصل تلفن دیگه هستم....... فعلا........

معلم کلاس اولمون خانم صادقی همیشه کت و دامن میپوشید و موهاش رو بالای سرش جمع میکرد . موهاش فرهای ریز داشت و بعضی اوقات تکه هایی از اون تو هوا معلق میموند. درس رو با علاقه میداد و عطر های خوش بو میزد . معلم کلاس دوم یه دختر مجرد و تپل و سفید و خوشگل و شیطون بود . اون لباسای اسپرت میپوشید و رنگ های شاد به خصوص قرمز اسمش خانم جواهر فروش بود .ازش یه کتاب به یادگار دارم. کلاس سوم انقلاب شد اسم معلمم یادم نیست . و چهارم خانم انواری شیکپوش ترین معلمم بود همیشه آرایش و رنگ ناخنش ست بود و کت و دامن زیاد میپوشید که با یک گل سر هم رنگش یا شونه ای چیزی ست میکرد .موهاش کوتاه و همیشه سشوار داشت. معلم پنجم داستانی بود . اون سال برای جنگ شیراز بودیم . معلم ما به هیچ عنوان با حجاب کنار نمیومد و اون سال اولین سالی بود که روسری تو مدارس و پوشش مانتو اجباری شد . اون موهاش رو پوش های پفی میداد و خوب درستشون میکرد بعد با یه روسری و مانتو میومد سر کلاس وتازه اونجا آرایش میکرد . اونم خیلی مرتب بود . یه روز که از درس ها خیلی عقب بودم من رو برد تو دفتر تا باهام کار کنه تا خود ظهر من داشتم به حرفاشون راجع به انواع طرق اضاله موهای زائد گوش میدادم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

خدا رو شکر همیشه معلم های خوبی داشتم ولی تاثیر گذار ترینشون آقای تدین استاد دانشگاهمون بودن. مردی شیفته عرفان که وقتی درس میداد به جرات میگم از خودش بی خود میشد . یه روز به قدری از خودبی خود شد که حتی متوجه ساعت هم نبود . اون روز دو ساعتی بدون وقفه به طور کاملا آهنگین صحبت میکرد و نفس از کشی بیرون نمیومد. بعدی هم آقای دکتر امامی عاشق حافظ و مرد عمل - فوق العاده بود .

هر جا هستن خدا حفظشون کنه . اگه خوب نگاه کنیم قسمت اعظمی از زندگیمون رو مدیون معلم های خودمون هستیم . آدمایی که بی صدا میان و میرن . بدون اثر یا حتی رد پا . کاش حد اقل بتونیم پامون رو جای پای اونا بذاریم.

-         سلام خوبی؟

-         تو چه طوری . چه خبر؟

-         حالم خوب نیست . صبح که همسر رفت بغض کردم. فک کنم سرم خورده به جایی!!!!!!!!!!

-         جدی میگی؟

-         آره . از صبح دلم گرفته.!!!

-         ببین هیچ جا نرو . دست به چیزی نزن . فقط بگو سرت به کجا خورده؟

-         نمیدونم ! اما به گمونم سر گیجه هم دارم.

-         نه !!!!! ببین حالت هیچ خوب نیست . الان میام دنبالت بریم دکتر . ضربه به بد جایی خورده .وگرنه تو و دل تنگی؟ پا شو جمع کن بساطت رو!!!!!!!!!

میخواستم یه چند روزی چیزی ننویسم ولی مرگ نگذاشت.......

زن جالبی بود . از اون زنها که آدم از دیدنش سیر نمیشد. همیشه یه عالمه حرف خنده دار برای گفتن آماده داشت . این اواخر حتی برای تک تک لوله هایی که تو دیالیز بهش آویزون میشد جوک ساخته بود . همه ی پرستارای بخش دیالیز عاشقش بودن و وقتی میرسید دورش پر از پرستار میشد . از وقتی یادمه و شناختمش کلی مشکل داشت و یک تنه از پس همه اش بر میومد .

جوون بود خیلی جوون که پسرش شهید شد . شوهرش تاب فراق پسر رو نیورد و خیلی زود از دنیا رفت. زن بد بخت موند با  6 تا به و یه حقوق بخور نمیر . پسر بزرگ هم که انگار کارش فقط خوردن حق این یتیما بود . به هر جون کندنی بود بچه ها بزرگ میشدن – شوهر میکردن – زن میگرفتن . جهاز میبردن – سیسمونی میخواستن . اما هیچوقت هیچوقت صداش در نمی یومد . بر عکس صدای خنده اش باعث دلگرمی همه بود .

یه روز بهش گفتم : عذرا خانم چه جوری از پس همه چی بر میای؟ گفت : به تو میگم تنها چیزی که نگهم داشته حرف زدنه هر جا که سوار تاکسی میشم یا تو اتوبوس حرف میزنم. اونا من رو نمیشناسن که..........

آره اونا تو رو نمیشناختن ولی تو فقط اونا رو لایق دونستی باهاشون حرف بزنی.

دیروز اومدم بالای سرت . با رفتنت یکی از زنای خوب عالم کم شد. ازت خیلی چیز یاد گرفتم و هر جا که کم میاوردم فقط یه لحظه فکر کردن به مشکلات تو و توان تو آرومم میکرد. دیروز تک تک لحظات بیماریت و طاقتت اومد جلو نظرم : دیابت – نابینایی- دیالیز و این اوخر نا توانی در راه رفتن . میدونی هیچ کدوم از اینا علت مرگت نبود. قلبت ایستاد به همین سادگی وگرنه این چیزا تو رو از پا نمی انداخت.

از غم پسزت فقط یه گله جا تو قطعه والدین شهدا نصیبت شد تا زیر پاهای شوهرت آروم بگیری...........

میخواستم ننویسیم اما مرگ نذاشت................

در راستای حضور محکم و با اراده یه چند روزی نیستیم. میخواهیم در خدمت زن و بچه مان باشیم .

                                                                                                            فعلا خدافظ

این روزا با آهنگای ا ندی کلی حال میکنم . فعلا تو آشفته بازار موسیقی اوضاعش ای بدک نیست . هی ما یه عمر به آقاهمسر غر زدیم - هی زدیم تو سرمون بابا تو یه ته صدایی داری پاشو برو خواننده شو انگاری حرف ما چی بود ؟ رفته قاطی یه مشت خاک و خل داره صب تا شب کار میکنه . نه خداییش یه نیگا به این خواننده جدیدا بندازین!!!!!!!!!! خدای اعتماد به نفسن . نه قیافه نه صدا نه تیپپ. هیچی هیچی !!!!!!!!!! قدیما حد اقل صدا لازم بود به خدا.

دیروز مدرسه دخترم جلسه بود . معلمشون یه نظر خواهی از بچه ها کرده بود . از 21 نفر حدود 15 نفر از پدرا گله داشتن که وقت نمیذارن . به ما نمیرسن. شب که میان ما خوابیم صبح که میرن ما خوابیم. از 17 مادری که تو جلسه بودن عملا  6 نفر شوهرا یه شهر دیگه بودن برای کار و به زور ماهی یک بار سر میزنن. از اون تعدادی که شوهراشون بودن به ندرت  پدری پیدا میشد که وقت کافی داشته باشه . پیدا کنید پرتقال فروش رو بعد که پیدا شد دعا کنید به جون بعضیا. ایشالا یکی پیدا بشه یه دستی به دلای کوچولو این بچه ها بکشه. عملا دارن بی پدر بزرگ میشن

مطالب این پست اگه ربطی به هم نداره خودتون نتونستین پیدا کنید مقصر من نیستم. ربطش اینه که این همه شغل نون آبدار راحت ریخته اون وقت شوهرا چرا این همه جون میکنن؟ برا چی آخه؟

امروز داشتم تلفنی حرف میزدم که چشمم به گوشه دیوار افتاد. یه 20تایی مورچه افتاده بودن به جون مغز یه تخمه آفتاب گردون. با زحمت زیاد داشتن میبردنش . با نمک اینکه لیدر هم داشتن یه مورچه بزرگتر از بقیه مدام دور طعمه میگشت و بعضی ها رو جا به جا میکرد . یه دونه هم سر تیز مغز تخمه رو گرفته بود و با فشار زیادی میکشید. خنده ام گرفت اگه نوک تیز تخمه بکنه چی؟ یواشتر................

خونه خودتون کثیفه . چتونه؟ خوب یه روز میخواستیم خواب بمونیم . مورچه ها هم غذا میخوان دیگه!!!!!!!!!!!!!